E Kalume

A thu s'të ka kon e shkru me, Kom lyp dashni vetët gabume, Dashninë e ty kom dul për hune, Na dy bashk veq e kalume. A thu s'të ka kon e shkru me, Kom lyp dashni vetët gabume, Dashninë e ty kom dul për hune, Na dy bashk veq e kalume. S'kom faj jom lodh, vetët s'du mo, Kom dasht ti nxeh, veq fjalë ke thonë, Jom kon mo jo, t'kom than shumë koh, Mshmon ç'jom bo. Gjithmon i bën veq kat gomen n'anë, E çështni është mrena, nuk m'tregon, Kom shumë sen n'menë, po kurrgjo s'o po tën, Ti vazhdo me bo dën dën. Stori jon ndryshe është t'rita, M'vëlqen edhe kur m'bon t'riba, Për ditë ditje je dëshira, Për nej lutna dy prej qira. S'jom unë to legri, pres kur m'bon teli, A thu prap themi sa po m'ngom, Rrugës vet eci, kujtimet thellë i the, Mrena sot e ki, ti jam kujton. Sa du me ni fjalë m'fal, ma shumë se Botën ty t'kom dasht, e them që s'jom veç Fjalë, për ty krejt i lash, ja nese me Romant, tash dojmë as mu pa. A thu s'të ka kon e shkru me, Kom lyp dashni vetët gabume, Dashninë e ty kom dul për hune, Na dy bashk veq e kalume. A thu s'të ka kon e shkru me, Kom lyp dashni vetët gabume, Dashninë e ty kom dul për hune, Na dy bashk veq e kalume. Çka ki nan e di, e dim që t'njom Mirë, hala xheloza me naj gomë m'pa, Ngryrin tu mu sill, sikur melodi, Zonin tën e nis, me t'pas përballë lash unë Vetën vetën. Kom dasht me t'pas tën jetën jetën, Krejt kujtimet po tretën tretën, Sot mu pas po shondëtetën. Sofi je në zemër a do gjiram kom me Ty, se po ma kon veq jom unë shumë Nuk ç'të du.