Снег

Глухая ноч, наўкол і нават снег паснуў. Ніхто ў цішыні нічога не пачуў. Адной сігнал аўтамабільны ў двара загуў і кот Надзямлы яго ціхай мышкай абмінуў. Калі я пачуццё раптоўна да цябе адчуў і струны Сэрца выпадкова загрануў. І ў эту ноч уранку толькі я заснуў, Калі стаяла цішыня і нават снег паснуў. Дай мне сваё слова, што мы з Табой будзем разам. Будзеш як сніг новы і не Сплывеш гэтым разам. Я хачу табою Шпацыраваць у снезе белым. І нас такіх двое будзе з Табой у свеце цэлым. Калі малюецца ўсмешка мне твая, Банальнай рыфмаю адразу побач я. І ліхтары ў двары самотныя стаяць, І да тваёй усмешкі праз дамы ляціць мая. І мне здаецца, ты таксама сама не свая, І ў тваіх марах мару, што таксама побач я. І ліхтары ў двары самотныя стаяць, Калі ўсмешка мне раптоўна ўяўляецца твая. Дай мне сваё слова, што мы з Табой будзем разам. Будзеш як сніг новы і не Сплывеш гэтым разам. Я хачу з табою Шпацыраваць у снезе белым. І нас такіх двое будзе з Табой у свеце цэлым. Перад вачыма стройны твой Сілуэт, Сілуэт. Хачу я запеяць з табой Мой дуэт, Мой дуэт. Адно з табой без долгіх мэт. Дай мне сваё Слова, што мы з табой Будзем разам. Будзеш як сніг новы і не Сплывеш гэтым разам. Я хачу з табою Шпацыраваць у снезе белым. І нас такіх двое будзе з Табой у свеце цэлым.