Vaukalak

Пабедам люзарыс вам казку пра тое, як крыўда з Мяняюць людзей. Усе ведаюць, што ваўкалак гэта зло, Але чалавек то яшчэ ліхадзей. Міфічных істот таямнічая беда, пужаемся іх ды Грашыць толькі рады. Хавае сябе ваўкалак недзе ў цемры, за гэтым крыецца Гісторыя страх. Аднойчы народнай зямлі недзе ў вёсцы жыло два Хлопцаў, сябры з дзяцінства. Адзін аднаго ніколі не просяць, але нешчаслівы лёс Іх спасцігнуў. Камень спатыкнення заўсёды адзін, Кахання жанчына і двое мужчын. І першаму дзеўка адалася, хаця другому і больш Падавалася. Сяброўства аднак ачэрнялася хутка, Сваболі зварэлась, пацяснула след. Бо хто хоча быць у цяні, вакуль сябру, каханне Купаецца, як сэрцаед. Звярнуўся да дрост любы да чарадея з просьбай Дакласці на сябра заклён. То ўсё адабраць і каханне, і дзеўку, Шчасце сябра, гэта крыўда зла. Што з табой, што з табой? Ваўкалак там за ракой. Раптам чую, рвецца сэрца, па душу маю прыйшоў. Што з табой, што з табой? Час расплаты надышоў. Ты пакінь мяне ў спакоі і ўсё нова коле Зноў. Ажно цераз тыдзень гатова закляцце, Але з чорнай магіяй жарты жахлівы. Ён ператварыў сябра ў ваўкалака, благіма адурманены Беды наклікаў. Табе абяцалі сяброўства навечна, Падтрымку, а потым гатова. Страшенна змянілі і кінулі з здрада, Вось так каштуе чалавечае слова. Бойся той помсты, бойся агіды, Бойся той злосці апраўданай крыўды. Ён бачыць твой твар, злавесная бездань, вось плата За рэўдасць, такім тут не месца. І наш ваўкалак прашу мукі і боль, Абрушыць апраўданы гнеў на цябе. Алейдзе па шагах, даў ёй ты канец, вось толькі Каштуе чалавечае сэрца. Што з табой, што з табой? Ваўкалак там за ракой. Раптам чую, рвецца сэрца, па душу маю прыйшоў. Што з табой, што з табой? Час расплаты надышоў. Ты пакінь мяне ў спакоі і ўсё нова коле Зноў.