Gammal Glänta

A gömlum gardi vidr jódur, Safna snornir hring um hring. Að endurnja skjöld og góða, halda í afvægi varjum Feng. Vindur blés og krafta vekur, Eldur hekkar til himins hatt. Feðra grafir minnast með dýrd, Með systrum sinum Nefndum mannat. Runir, stafar och bokstaver fornyr. Gjörtir, ljós och vattnet Helga. Forna, holdi i litlum Bitum, Fyrir kraftin sem aldrei Svelga. Rada naturunnar og flum, nedri heimur og gúdanna Borg. Fingert låg att fylgja svå flug, Varda sannleik fyrir ofina þörg. Og bærille við byrðia herdum, terra kvennanna Mjúkum og strá. En heilt ern fylgir happa ferðum, Og flyn maela í muni verða. Runir, stafar och bokstaver fornyr. Gjörtir, ljós och vattnet helga. Forna, holdi i litlum bitum, Fyrir kraftin sem aldrei svelga. Spurt ollu sem útlent er, takka einungis gott og Best. Þessi líkami er jörð og mold, Andinn laus úr fjötrum hólf. En tegar eldur, en sloknar allur, Leggjast gjörtir að vol og gróf. Tunnur heimur við gamlan met, stað morkini darr. Sem eiga hólf! Sem eiga hólf!