Varderi Partez

Շատ խորն են մտքերս, ուզածս մի պահ սենց հասկանաս Դու ինձ։ Ասածս դերս քո կյանքում քոնը իմ Աստծո պատմություն, որ իմն ու քոնն է, Էսօր չկռվենք, էսօր մեր օրն է։ Արևից ծնված, Բարևից սնված, ձեռքերով պահված մեր սերն է։ Ու Նորից մութ գիշեր չեմ կարող չհիշել էն ինչ իրար Հետ անցել Ենք, էն ինչ իրար հետ փնտրել ենք ու էն Ինչ իրար հետ գտել ենք։ Պետք է զիջել, Որ ճանապարհը հարթվի, հպարտը կասի հակառակ ու էլի սերը Կհաղթի։ Միգուցե կարողանա բացատրել քեզ բուն իմաստը, Որ ծնվեց էս գիշերվա կես։ Վարդերի պարտեզ բերեցի Քեզ՝ ցույց տալով սերը իմ։ Ամենը պարզ է, Ոնց սեղանը առավոտ ժամը չորսին։ Վարդերի Թերթերի վարերի մեջ արևը դարձավ լուսին, Գարունը փոխեց արշուն ու նորից մենք մեզ ենք Փրկում։ Արտառոց դեպքերից հյուսված, Ոնց որ ինչ-որ մի թեզ գրված, բայց սիրով օրորված, Ամենից մոլորված, իբրև բանիմաց ու հանկարծ տեղ տեղ Վիրավորված, տեղ տեղ աչքերդ թաց, Ամեն ինչ կորցրած, ամեն ինչ վառված, Վերածնված։ Մենք ենք դա, ես ու դու, Մեր մասին է էս երգը քո ու իմ։ Մեր Խոսքերը խոստումներում, ոնց տերևները քամուց Մառախուղին։ Հարց կգտնենք մենք արդյոք դա, Բայց գիտեմ՝ կփրգենք մենք այսօր հար։ Ուրիշ Ճանապարհներ չկա, իրար հետ ապագա, Անցյալը վկա։ Տեր ես, տեր եմ, վարդերի մեջ Կպահեմ իմ մոտ արի, Իսկ դու հնազանդ ես մտքումդ ասա ու Աստծո առաջ Պահի։ Ամեն բան ախտարհելի է, իսկ ինչի՞ վնաս, Եթե կարելի է ասել արևից ծնված, Բարևից սնված, ձեռքերով պահված մեր սերն Է։ Վարդերի պարտեզ բերեցի քեզ՝ ցույց տալով սերը Իմ։ Ամենը պարզ է, ոնց սեղանը առավոտ ժամը Չորսին։ Վարդերի թերթերի վարերի մեջ արևը Դարձավ լուսին, գարունը փոխեց արշուն ու Նորից մենք մեզ ենք փրկում։ Վարդերի պարտեզ բերեցի Քեզ՝ ցույց տալով սերը իմ։ Ամենը պարզ է, Ոնց սեղանը առավոտ ժամը չորսին։ Վարդերի Թերթերի վարերի մեջ արևը դարձավ լուսին, Գարունը փոխեց արշուն ու նորից մենք մեզ ենք Փրկում։