Ballada Jaskra

Zapachniało powiewem jesieni. Z wiatrem zimnym uleczy słów zes. Tak być musi. Niczego nie mogę już zmienić. Brylanty na końcach twoich rzęs. Tam gdzie mieszkasz już biało a śniegu. Szkło się lodem i jeziora i Bora. Tak być musi. Już zmienić nie może niczego. Zatrzymana w twych oczach tęsknota. Wróci wiosna. Deszcz spłynie na drogi. Ciepłem słońca serce się ogrzeje. Tak być musi, bo ciągle się tli w nas Ogień. Wieczny ogień, który jest nad Życie.