Шырылдап

Күн сыйлап нұрын арайлы Маған тесіліп тұрып қарайды. Өзім сөз беріп сонда айдым жалғыз Әлсіреп ұлаймын. Мен сені аспанға айлы Таза су мөлдірене алаймын. Кейде ескірсе бәрі тарайды. Ылғыдай жүрегім ырлайды. Сеніп сүйіп келген айым да кетті ғайып. Берік сенімдерден тайып, өнелеп қайып. Менің мойнымдағы іздеріңді уақыт шайып та шырылдап Жүріп ойладым сені. Көкті түн болып өрденіпті сағым ғайып. Ерікпек түгіл не істерімді білмей шайыппын. Менің темірден жүрегімді тепкен сайын шырылдап Жүріп ойладым сені. Сеніп сүйіп келген айым да кетті ғайып. Берік сенімдерден тайып, өнелеп қайып. Менің мойнымдағы іздеріңді уақыт шайып та шырылдап Жүріп ойладым сені. Қараайым ай сені Баймалап. Сеніп Жүйіп келген айында кеттің айып. Берік сенімдерден тайып бұны неге айып? Менің мойнымдағы істеріңді уақыт шайып, Тыншырылдап жүріп болады сенім. Көкті түн болып үрденіп тұшағың қайық, Ерікпек түгіл не сенімді білмей шайықпын. Менің темірден жүрегімді тепкен сайын шырылдап Жүріп болады сенім.