ay-işığı 2

Yenə şəhər yatmır bu gecə. Küçələrdə izin qalır. Səni unutdum deyirdim, qəlbim yenə sənə yanır. Sənin gözlərindən iz kimi baxdıqca batıram dərinə. Hamı deyir unut getsin. Necə unudum mən səni yenə? Biraz külək, biraz yağış, biraz sükut küçələrdə. Sənin adın keçir hələ bu yorğun şəhərin dilində. Mən dəyişdim deyə-deyə yenə sənə döndü yollar. Bu sevginin sonu yoxdur. Yaralıdır bütün sabahlar. Gecə danışır səndən mənə. Ay işığı düşür üzümə. Sən özgə oldun zaman ilə. Mən qaldım yenə özümlə. Ürəyim yanır yavaş-yavaş. Səssiz ağlayır bu şəhər. Səni sevən son adamam. Bunu heç kim bilməyəcək. Şəkillərin qalıb telefonda. Silə bilmir əllərim. Sən gedəndən bu dünyada soyuyub bütün hisslərim. Bir mahnı çalır uzaqlarda. Sanki bizi danışır. Mən susuram hamının içində. Amma içimdə qış yatır. Bəlkə bir gün qayıdarsan. Köhnə küçə, köhnə izə. Mən yenə də gözləyərəm. İnanmasam dərizə, inanmasam da bizə. Gecə danışır səndən mənə. Külək toxunur saçlarıma. Sən çox uzaq bir xatirə. Mən hələ də o adama. Ürəyim yanır yavaş-yavaş. Səssiz ağlayır bu şəhər. Səni sevən son adamam. Bunu heç kim bilməyəcək. Gecə danışır səndən mənə. Külək toxunur saçlarıma. Sən çox uzaq bir xatirə. Mən hələ də o adama. Ürəyim yanır yavaş-yavaş. Səssiz ağlayır bu şəhər. Səni sevən son adamam. Bunu heç kim bilməyəcək.