Турки Шерози

اول می گفتم از بهاره نخواب دیگر هستی عاشق. تو می نالیدی از جدایی باره. بکن مرا نظر ملال نباشی. اکنون سرسانم و ترسانم و چرا تو را دیگر نمی شناسم و حیرانم و پرسانم و تو دیگر انسان شده ای عشق. اکنون دیوانه شده ای می دانم با دشمن آشنا شده ای می دانم زیبای روشن شده ای وای وای وای آه چه زیبا شده ای وای وای وای. اکنون دیوانه شده ای می دانم با دشمن آشنا شده ای می دانم زیبای روشن شده ای وای وای وای آه چه زیبا شده ای وای وای وای. آخه من نیستم صاحبی سمرقند بخارا اگر نه تو ای турکی شیرازی دم خورشید تری. بس است چشمی جادوگر یک نگاه که خالی هندی نه تو و باینی او که خورشیدی. تو را موهای زرد میگی تیله رنگه под نوری آفتاب در جنگه نفسم به تو تنگه. تو را چشمهای خورشید میگی که مرواریده قطره های باران صد بار از اشک تو باریده. نه که تقدیر فاش که کلاهنگ ها دو که بردند وای وای وای دیگه با این موهای خورشید. نه در مشام رز به ناپاشی چشم به کوه عشقی به تموم دم و ناندیت ای چه بکوه. عشق ما از ارزوی شیرینی کوکی بود از شیرین چشیده و فیروزه world کی بود. اینستاگرام و که نبود رفتن و گشتن هم نبود. نه محبت آکده درای مکتبی بود. ما ناندیت ندید نه می بینم دیگران که ابله تا تیتی تا یک پات نامی شنا. سرن تی زوری به رمضان نامی شو پام شیش ะ شکست که پایبند نامی شا. اول می گفتم از بهاره نخواب دیگر هستی عاشق. تو می نالیدی از جدایی باره. بکن مرا نظر ملال نباشی. اکنون سرسانم و ترسانم و چرا تو را دیگر نمی شناسم و حیرانم و پرسانم و تو دیگر انسان شده ای عشق پاکم.