Бози кади

Yine Sessizlik, Yine bomboş ev. İçimde kocaman derin bir kuyu var. Konuşacak kimse yok. Ne gülecek ne ağlanacak. Sadece ben ve bu karanlık. Umrumda değilim. Bir el tutsun Istiyorum. İnan çok yoruldum kendime bile Söylemekten. Yapayalnızım Anlıyor musun? Sabaha kadar aynı duvara bakıyorum. Sesim çıkmıyor. Bağırsam da duyan yok. Kimsesizim, kimsesiz. Pencereye Oturmuş geçenleri izlerim. Herkes seviyor, herkes gülüyor güzel. Ben neden böyleyim? Yanlış mı doğdum bu dünyaya? Bir kahve yapmıştım, iki fincan. Birini karşıma koydum, yine de içmedim. Kendime bile yalan söyleyemiyorum artık. Yok kimsesi Hiç yok. Yapayalnızım Anlıyor musun? Sabaha kadar aynı duvara bakıyorum. Sesim çıkmıyor. Bağırsam da duyan yok. Kimsesizim, kimsesiz.