Два берагі

Э-э-э, е-е-е-е-е-е-е, да! Э-э-э, А-ха! За шырой ракой, за сцяной дажджу, Цень твой на тым беразе я ўсё чакаю. Вецер-пустальнік мне шапча імёны, Толькі твайго сярод іх не знайду. Два берагі, мы як два берагі. Паміж намі вада, халодныя дні. Крыштальны мой голас ляціць праз гады, Але не дасягне тваёй стараны. Стану я птушкай з паперы і пылу. Крылы не вытрымаюць гэтай зімы. Сакол мой ясны, дзе зорка твая? Шлях мой дадому схавала імгла. Два берагі, мы як два берагі. Паміж намі вада, халодныя дні. Крыштальны мой голас ляціць праз гады, Але не дасягне тваёй стараны. Шэпчуць мне рэкі халодныя словы, Што не бывае любові нанова. Я па вадзе, вы па шлех пабегу. Можа, на тым беразе Я цябе знайду. Е-е-е-е. Два берагі, мы як два берагі. Паміж намі вада, халодныя дні. Крыштальны мой голас ляціць праз гады, Але не дасягне тваёй стараны.