Excusez moi

Het was op een dinsdag. Midden in de binnenstad. In de muur zat een pinpas. Dat komt omdat ik aan het pinnen was. Neem je pas en je aan. Stopte ze in mijn binnenzak. Toeristen op segways. Ze vallen nooit van die dingen af. Jammer. Maar anyway, ik zag een meisje. Ze keek hoe ik keekde. Ik zag hoe zij wilde ontwijken. En met haar fiets wegrijden. Nee, nee. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Madam, madam, waar ga je gaan? Excusez-moi. Madam, madam, madam, Waar je gaan? Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Madam, madam, waar ga je gaan? Excusez-moi. Madam, madam, madam. Het was op een vrijdag. In mijn hand had ik een wijnglas. Wat misschien niet heel wijs was. Omdat het mijn ontbijt was. Maar hij had wel een mooie afdronk. Van Zuid-Spaanse afkomst. Mensen bleven op een afstand. Misschien omdat ik naar de drank stond. Maar anyway, ik zag een G-meid. Op een meter of vier, vijf. Bij het rek, ze was haar fiets kwijt. Dus ik maakte gebruik van de gelegenheid. Hé, hé. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Madam, madam, madam, Waar ga je gaan? Excusez-moi. Madam, madam, madam, Waar ga je gaan? Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi. Excusez-moi.