Дала танысы

Көкжиекке Тазыған ескі жолда Бұлттар алған тербелген ақ телеулер. Аспан мен жер екі еріндей тоғысқан. Дүние кең тыныштықпен тамысқан. Жел еседі еркін билеп, таулар тұрар көк Түтіне. Көш алдына жұмақ екен болса Бардың шеті барма екен? Жеткізбесе дала ертін түні мәңгілік құды Алды. Мүңлілілік болды біз келген кетер Оңашы елмей. Талқындап үсті біз жүрдей. Жойық Жуық сады саты күн күн күйдеп туде. Тұрғанда аптап бір тақ сусынып Ақыт екен аңғарда мөрдір бола. Түн, жұлдыз, Жол, тұман. Жерден жүрегі сахады Бізден бірге ақ. Шексіз дала, еркін тіні. Мен мәңгі қозға қаламын. Менге лек бұл да беймә. Келуін, кетуін уақыт сөйлемей. Ол күнді Сен бе, әлде кір бей білмей.