Әттең-ай

Өтеп шығар дүние қасқағында, Ай-һай! Ойнап өлген жарасар жас шағында беу Дүние-ай. Көкті жары көсеге жар болмайды, Ай-һай! Балапанды буырыған бақаныменен беу дүние-ай. Жалған-ай, жалған-ай, жанбай үшкін арман-ай. Жарғалайық қалқанып жан дәуреге салған-ай. Әттең-ай, әттең-ай, неткен дүние тәттің-ай. Жаратқанның сәйн-ай қау дәм-тұзының Жаттың-ай. Аспандағы біреумен айдалғанда, Ай-һай! Аспандағы біреумен айдалғанда, Ай-һай! Айдалғанда біреумен айған бар ма беу дүние-ай? Айдалғанда біреумен айған бар беу дүние-ай? Ерте көрер өмірден ел шалығамын, Ай-һай. Ерте көрер өмірден ел шалығамын, Ай-һай. Көкті жарын күш күрсініп айлаң бар ма беу Дүние-ай? Көкті жарын күш күрсініп айлаң бар ма беу Дүние-ай? Жалған-ай, Жалған ай, жалған ай, жанбай үштін арманай. Жарғалайық қалқаның жан дәуреге салған ай. Әттең-ай, әттең-ай, неткен дүние тәттің ай. Жаратқанды қинай дау дәм-тұзыңның жатсын ай. Жалған ай, жалған ай, жанбай үштін арманай. Жарғалайық қалқаның жан дәуреге салған ай. Әттең-ай, әттең-ай, неткен дүние тәттің ай. Жаратқанды қинай дау дәм-тұзыңның жатсын ай.