พยามเอาเธอออกจากสมอง...แต่ที่ไปคือสมองไม่ใช่เธอ

โดนกระทําเท่าไหร่ก็ไม่จํา เธอตรอกย้ำซ้ำๆก็พยายาม ปลอบใจตัวเองทุกๆวัน ว่าในสักวัน...เธอต้อง...มาเห็นใจ ยังจะคอยทุ่มเทให้ทั้งใจ แต่ เธอก็ เมิน...เฉยไม่สนใจ เธอบอกพอได้แล้วในวันนี้เธอบอก...กับฉันเรื่องเราได้แค่นี้ ก็ใช่สิ้...ที่ เธอบอก เธอไม่ เป็นฉัน...ไม่รู้หรอก ว่ารักไปแล้ว จะเปลี่ยนยังไง ให้ใจไปแล้วจะทํา...อย่างไร ก็ใช่สิ้...ที่ เธอบอก ก็คนมันไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่... ฉันต้องยอมเข้าใจ พยายามเท่าไหร่...ก็เท่านั้น ...ทุกอย่างได้แค่...ฝัน...ไป จะทําอย่างไร...ก็ไม่ชนะใจเธอ คนไม่ใช่...ทําอะไร...ก็เท่านั้น ...จะเปลี่ยนให้เธอมาสนใจ คงจะทําไม่...ไหว...คนที่ไม่ใช่...พยายามเท่าไหร่...ก็ เหมือนเดิม ทําดีแค่ไหน ทําไปเท่าไหร่ ได้แต่คําขอบคุณ...ไม่ใช่ความรัก ทําดีแค่ไหน ทําไปเท่าไหร่ ได้แต่คําขอบคุณ...ไม่ใช่ความรัก ก็ปลอบใจตัวเอง...ก็คอยหลอกตัวเอง...หลอกตัวเอง...อยู่ทุกวัน พยายามเอาเธออกจากสมอง ที่ไปคือสมองไม่ใช่ เธอ มันตรอกและยําอยู่ตรงนี้แล้วฉันจะทิ้งเธอได้ยงัไง ก็ใช่สิ้...ที่ เธอบอก เธอไม่เป็นฉัน...ไม่รู้หรอก ว่ารักไปแล้ว จะเปลี่ยนยังไง ให้ใจไปแล้วจะทํา...อย่างไร ก็ใช่สิ้...ที่ เธอบอก ก็คนมันไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่... ฉันต้องยอมเข้าใจ พยายามเท่าไหร่...ก็เท่านั้น ...ทุกอย่างได้แค่...ฝัน...ไป จะทําอย่างไร...ก็ไม่ชนะใจเธอ คนไม่ใช่...ทําอะไร...ก็เท่านั้น ...จะเปลี่ยนให้เธอมาสนใจ คงจะทําไม่...ไหว...คนที่ไม่ใช่...พยายามเท่าไหร่...ก็ เหมือนเดิม ล๊า หล่า ลา...ล้า หล่า ล๊า หล่า ลา...ล้า หล่า รักไปแล้วจะเปลี่ยนยังไง จะทําอย่างไร...ก็ไม่ชนะใจเธอ คนไม่ใช่...ทําอะไร...ก็เท่านั้น ...จะเปลี่ยนให้เธอมาสนใจ คงจะทําไม่...ไหว...คนที่ไม่ใช่...พยายามเท่าไหร่...