Мен сениле

Мен сени эле уксам, мен сени эле тилекей табышту Да болсо, мен сени эле сүнчүлү деп болсо, Жалкынду болсо, корккосан менен туду. Мен сени эле таң арай айылга кирет, Күнүн чок эски столдун үстүндө. Сен сүйүнсөң тигин тилекей Арай тынданат. Мен меңдебей түрөргө үйрөнөдүн. Тымыктын кожоңун ухадың. Караңгы тынбай берсе биз, бой бойстун көзүнө күн Жарыдарыз. Мен жан сөздөр билбедим, мен жараш сөздөр Айтпадым. Сеге күч болсо мен жанында болорум эмдиле. Эй! Биз жаш лада салкылада тартышпабыз. Биз каруу болоруз. Неге деген сурака эмес, кечи болбос жолдорко. Жандайың күчтүү болбосоң, күчүң жетпес болор Жүрөгүң. Соккорко арза Мен сахип аларын, аларын. Кезикте келишпейде калса, баштапкы ката эместе Болсо, кезиктип өтпеде барсаң, Илимди тухузар. Мен сени эле, мен сени эле күн деген эместе Болсо, мен сени эле тымыкта да жердин үстүндө сен Жаныскан эмес, мен сени эле. Не болорун биз билбезиз, анын не болорунда Билбезиз. Килемди олбаз айлыс, айлыс табыштан бастан көргүз Бесте. Биз кожо болоруз мында эмдиле. Мен сени эле! Эң ирк жылдызда түшсө мен сени эле. Уйку чокто болсон мен сени эле. Болту чок ынан да арайынан. Мен жанында. Мен жанында. Мен жанында.