LIRIKA

Тарқатайын Айтпасам сөзімді Өзегім кәзір өртенеді Өзегім төңкереді Өшіріліп барасың Байқамай Ер-жетпей, бой-жетпей Қол алыстық біз ертерек Ол кезде екеумізде тентек едік Арманға жалғыз барғанда Орманда адасып қалғанда Еске түсіп өзімді ұмытамын Өзек жылап тұрып бір таңдар да Біз үшін осы өмірдің ақтығы не Біздегі махаббат тың пәктігі не Менсіз өткен күн мен түндер айтшы жаным Жақсы күн бе? Есіңе аласың ескі баланы Алақаның қалайды кешкі баланы Жүрек өзі жылап тұрып ес жиып алады Өтірік айтамын Ол жерден есіл ағады Сырғалым Сырғаңның сыңғырымен ұрладың ұйқымды Байқамай Өзіңнің қалаңда өзіңе қалдым уланып