Taş Yürek

Bileğimde zaman ağır, içimde çakan fırtına. Kimse görmedi göğsümde taşıdığım yarını. Sustuğum her gece içimde bir kapı arınır. Beni ben yapan şey oldu, kimsenin duymadığı. Etrafımda dönüyor dünya, ben tek başıma yürürüm. Bir bakarsın kaybolmuşum, bir bakarsın geri gelirim. Düşmemi isteyenlere rağmen dimdik durmayı seçtim. Kırılan bir taştım önce, sonra taşa döndürdüm Kalbimi. Taş yürek oldum bana ne? Kırılsam da toparlarım sana ne? Yol uzun, dertler önümde. Ben yürürüm her şeye rağmen sessizce. Gölgeme bile güvenmem. Herkesin dili iki yüz. Güldüğünü sanırsın ama içinden seni süzer, Çözer, döker yüz. Beni ben yapan yalnızlık oldu. Konuşmadan büyüdüm. Düştüysem bile kendim kalktım. Kimseye borçlu kalmadım, yürüdüm. Yazdığım her satırda izi var gecelerin. Beni tanımayan ruhlara anlatmaz hiçbir hecelerim. Hayat masal değil. Masalı ben kendime çizerim. Kader yazmazsa ben yazarım. Alın yazımı yeniden çevirim. Taş yürek oldum bana ne? Kırılsam da toparlarım sana ne? Yol uzun, dertler önümde. Ben yürürüm her şeye rağmen sessizce.