Кешиккен Махаббат

Жарқырап жайнаған, жадырап айналан Арайын төккен ай медің. Сол айдың жарығы, жарқ еткен жаным-ау. Мен бойдақ кездей қайде едің? Гүл көктем бе дің, кірлетпе менің көңіл Терезеңнің айнегін. Жайнаған гүл бе дің, жүргенің күлгенің, Әдім-ау көйлегіңде гүлге дің. Ай медің, күн бе дің, ән бе дің, Жыр ме дің, неге теңірімдай білмедің? Ай медің, күн бе дің, ән бе дің, Жыр ме дің, неге теңірімдай білмедің? Мөлдіреп Көздерің сөзіне өзгенің түспесін жаным Еңсеңе. Шекермен бал шығар, сенендай ән шығар, Бұл қызды жиып көрсеңіз. Айта бермейді, қайта келмейді, Қайран жиырма бес пен он сегіз. Жайнаған гүл бе дің, жүргенің күлгенің, Әдім-ау көйлегіңде гүлге дің. Ай медің, күн бе дің, ән бе дің, Жыр ме дің, неге теңірімдай білмедің? Ай медің, күн бе дің, ән бе дің, Жыр ме дің, неге теңірімдай білмедің? Сүйсініп тағы да жайғасып жаныма, Әнімдің сөз тыңдайсың. Адастым еркіңнен, сүйгіңді көргің мен, Шанардың жауын ұрлайсың. Елжіреп сезім, мөлдіреп көзің, Өзіңдей қарап тұрмайсың. Жайнаған гүл бе дің, жүргенің күлгенің, Әдім-ау көйлегіңде гүлге дің. Ай медің, күн бе дің, ән бе дің, Жыр ме дің, неге теңірімдай білмедің? Ай медің, күн бе дің, ән бе дің, Жыр ме дің, неге теңірімдай білмедің? Неге теңірімдай білмедің?