Alnım Açık

Bıktım artık sahte yüzlerden, o şekerli boş Sözlerden. Gerçek acıdır evet, Yakar ama bir tek o bize yakışır. Neden yüzün asık diye sorma, neden yalanla Avunmamamla. Çünkü bu hayat bir şaka değil, Ben onunla mertçe savaşırım. Ateş olsa da bastığım her yer, Gökyüzü üstüme yıkılsa da bir güne eğer, Tek bir gerçeği bildim: Şüphem yoktu, Bu hayatın bir daha tekrarı yoktu. Mertçe yaşadım, mertçe söyledim. Yalan dolansız, hilesiz sevdim. Mertçe yaşadım, mertçe söyledim. Alnım açık, böyle yaşlandım ben. Dostlar belli olur zor günde, kaderin postalı ezip Geçince. O an yanımda kim kaldıysa, Işte odur benim gerçek limanım. Yarım yamalak yaşayanları, yarım sevip yarım Yananları, kınamam asla ama anlamam da. İnsan nasıl yaşar korkarak bakmaya? Mertçe yaşadım, mertçe söyledim. Yalan dolansız, hilesiz sevdim. Mertçe yaşadım, mertçe söyledim. Alnım açık, böyle yaşlandım. Benden geriye ne mi kalır size? Ne saraylar, ne para, ne bir gölge. Ama biri feryadımı duyup da derse "Ben de onun gibi yaşamak istiyorum." Bil ki boşa yanmamışım ben. O zaman boşa savaşmamışım ben. Mertçe yaşadım, mertçe söyledim. Yalan dolansız, hilesiz sevdim. Mertçe yaşadım, mertçe söyledim. Alnım açık, böyle yaşlandım ben. Mertçe Yaşadık Söz: Yamaca.