Қалдырған

Жасымда болдым балдырған. Талайды сөзден қалдырған. Айналайын халқым ау. Маңдайдан шырақ жаңғырған. Жасымда болдым балдырған. Талайды әннен қалдырған. Балдырған кезімде ғашық отын жандырған. Бір сәғаттай ұйқсасам халықты әнім Шаңғырған. Құрбы-құрдас, амандас септеп атын Шаңған. Жасымда өстім сыңдай боп, күмістен таққан Қыңдай боп. Болам ба деген ой бар ма ед, Әп-ақ ұшырақ шалдай боп. Қара бұра қартайсам, Жарқағыңа түскенмін. Қарлап қартаңда ұсын, Шартақ желдей естілдің. Алпысқа келдім аман ат, көрмедім ешбір жаман ат. Қалдырғанды тапсырдым сұраған саған аманат. Берейін жастар батамды, Кейін болам шөпкенмін. Кәрілер бесіктер бетін Жастар гүлге өскеді. Санар қан сайранда Талайдан тарқат жебедім. Қартайғанда дүние Қайдасың ыбырай демеді. Ой, шырқымды үйретеді. Рәсімді аздап төгеді. Орта жүздің ішінде сайран салған мен.