Тоғжанның гөй-гөйі

Баласы Абылайдың Қан Тезі ғой. Аспанда ойнақтайды Сұр құйрығы ғой. Қанша батыр, қанша хан болған Менен. Өлімнің келеді екен Бір кезі ғой. Шешенді шешен қылар Таңдай екен. Батырды батыр қылар Маңдай екен. Өтіп кеткен ерлерден Бір хабар жоқ. Ол дүниенің қызығы қандай Екен? Ашылады көзіңді Ол дүнияда. Тиген шегін біз сорылыны алдай Екен. Молдалар ол дүнияны Көп мақтайды. Жақсы болса өздері бармай Ме екен? Білгенге Баяны жоқ Мынау Шалған. Талайды таңсандырып Әдірі қалған. Аңдасаң ажал қатал ай Аяуы жоқ. Талайдың отбасына Ойран салған. Миллионер мың құлайды Жүрген Менен. Көрмепті олар дуа Дүния малдан. Тақ мініп гауһардан таж Киген менен. Патша да құтылған жоқ Бұл ажалдан. Дүнияның опасыз осы Емес пе? Адамзат алдың кеңес Ақылың арман.