خواب دیدار

در خوابی عمیق راه میروم. نمی دانم چه می جوییم، کجا میروم. قلبم می داند چیزی گم کرده ام. اما چشمانم کور، راهی نمی بینم. آه، آه سال ها مثل روز، روزها مثل قرن. در این جست وجوی بی نام و نشان، پاهایم خسته اما نمی ایستم. چیزی در درونم می گوید ادامه بده. آیا تو حقیقتی یا رویا؟ آیا من دیوانه ام یا عاشق؟ یار، یار کجایی؟ من من تو تو را را در در همه همه چیز چیز می جوییم. در نور صبح، در سایه شب نامت را نمی دانم اما می شنوم که هستی، که منتظری، که می آیی. دوست، دوست من! ها کجایی؟ در آینه ها فقط خستگی می بینم. چشمانی که زمستان به دیدارند. اما چیزی در درون نمی گذارد بشکنم. آتشی که از تاریکی قوی تر است. هوری هوری هوری. شاید تو بخشی از خود من هستی. آن بخشی که سال ها پیش گم کردم یا شاید تو معنایی که روحم می جوید. در این دنیای بی معنا و سرد. و و ناگهان ناگهان در در خواب خواب دختری در لباس سیاه، زیبا، جوان، اسرارآمیز. چرا اینقدر دیر مرا جستی؟ مگر خسته نشدی از این همه جستجو؟ برای یافتن انسان خوب تمام عمرم را می دهم. تو، تویی که می جستم. حقیقت، معنا. حالا می دانم که همیشه در من بودی. من در بیرون دنبال درون می گشتم. لباس سیاه تو راز هستی بود و لبخند من ایمان به توست. یافتم، یافتم. ممنون ممنون برای برای-این خواب. دوست. دوست من.