مادَرَم

شکر خدا را که هستی، ای نور چشم زندگی ام. تاج گلی سرام، بیدار بمان مادرم. وقتی به خانه می آیم، منتظری. با مهر مرا به سینه می فشاری. لب خندزنان از چه هام می بوسی. ای گل ریحانم، مادرم. جانم فدایت کم است برای یک شب بی خوابی هات. بی فرزند نمی توانی زیست، ای جان جانم مادرم. دردکش من، بهشت من، واژه ها کما هستند برای وصفت، باغ زیبای من، بیدار بمان مادرم. وقتی صورتم بر صورتت می گذارم، دردهایم را فراموش می کنم. قلبت نزدیک قلبم است، ای نیمه روحم مادرم. تو راهم را روشن کردی. رحمان را به من شناساندی. تو خودت برایم همه چیز هستی مادرم. افسوس که راهم دور است، دلتنگی ام عذاب است. چشمانم تو را می جوید، همیشه و هر دم مادرم. مانندت نیست در جهان، عمرت فزون باد. شریک خوشبخت این باش، ای آسمان مهر مادرم. تو ماه مایی، پدر خورشید، همیشه سر ما باشید. اشکی در چشمانتان نبینم، ای دریای مهر مادرم. مادرم. مادرم.