Торыны таң асырып мінген қандай

Торыны таңа сырып мінген қандай? Үкілі бәсемдетіп жүрген қандай? Сартынан қыздау бұлдың ән шырқатып, Сабанып ақ білек тау түрген қандай, Ай ей. Көніге арда еткен қалқа жан ғой, Жетілген тызар боп жүрген қандай? Ауылы қыз қалқаның "Әй декен" деп Жүгіріп сайлау жерінен келген қандай, Ай ей. Атыңды бір тасаға байлап тастап, Тосынан ақ қозыйдың төнген қандай? Сөз салып қыз қалқаға жеңесінен Қорбымен сапа ойынап көлген қандай, Ай ей. Ишара тәзілменен сөз қатысып, Қыз жанын жеңгесінен білген қандай? Алаулап ала ұртып тұрған кезде Алдыңнан қарсы шықса ау ақшамаңдай, Ай ей. "Қорбы жан ебін тауып келдің бе?" Деп ақсиып күректі сау күлген қандай? Қорбы жан күліп қарап жүрді гөңдей Ақырын ақ қозыға еңген қандай, Ай ей. Жамылып екеу ара бір шапан Боп, Айқасып тар төсек тау жатқан қандай? Мойныңа ақ білекті артап тастап, Тіл дәмін бір-біріңнен татқан қандай, Ай ей. Сол жолы айтылмайтын сыр қалмай Дей, кілт ашып ақ сандықты Ақтарғандай. Ойының қызыл мен білмей қалып, Шаңырақтан таң сарғайып атқан қандай, Ай ей. "Тұрыңыз, үйге сәуле кіріпті" деп Біріне бірі күліп айтқан қандай? Сол күнде көңіліңе түссе қорқу, Насықтан тышқан қорқып сақтан қандай, Ай ей. Ақырын таң алдында ау үйден Шығып, анағы Сайдар атты тапқан қандай? Шылбырын сол торының қызға беріп, Шақшаң тау қағып-қағып атқан қандай, Ай ей. Насыбай өзі де ше, ол да тәтті ау Алдыңда қарап тұр сақшамаңдай. Көтеріп қолтығыңнан аттандырып, Артыңнан қарап тұр сау көзін алмай, Ай ей. Ойласаң бұл дүниеде не қызық бар Қасынан қалқа жанның аттанғандай. Торыны жүгіртесің көңілің тасып, Біреуден ебін тауып ақшалғандай, Ай ей. Аулыңа өлеңдетіп сен қайтасың, Бәйгіден атың келіп шаттанғандай, Ай ей.