آیا اوست؟

آیا اوست که در خوابم دیدم؟ آیا اوست ستاره شبم که در رویایش گم و ناپیدا شدم که جان و دل به پایش ریختم؟ آیا نگاه او مرا اسیر کرد؟ آیا صدایش از همه شیرین تر که لب هایش را می خواهم هر لحظه فراموش کنم دنیا را از سر؟ او رویای من، او معنای من، او پرسش من، او پاسخ من، او آهنربا، او اوج آسمان، او آره من، او نهی من. او نه رویا، او نه معنا، او نه آره، او نه آهنربا اما فقط با او پرواز می آموزم و فقط برای او می تپد دیوانه وار قلب من. آیا اوست فرشته نگهبانم؟ آیا اوست الهام شعر هایم که بالی می دهد، پناهی می دهد و باغی از گل سرخ می سازد؟ آیا نام او را موج ها نجوا می کنند؟ آیا نور او جنگل را پر کرده با که زندگی عشاقانه و زیباست در که چشمه همه معجزات؟ شاید برای دیگران او آن نیست، نه ایده آل و نه رویای دور اما برای من او یکیست، عشق من، بهار من، نور من. او رویای من، او معنای من، او پرسش من، او پاسخ من، او آهنربا، او اوج آسمان، او آره من، او نهی من. او رویای من، او معنای من، او آره من، او روشنایی من. و با او همیشه پرواز می آموزم. او بهترین آهنگ زندگی ست قلب خوشبخت من. آیا اوست؟ اوست؟ اوست؟