مَستَم

آره، آره. مستم، فقط مستم. صبح برمی خیزم و مستم. آفتاب می تابد، پرنده ها می خوانند، می خوانند نه، نه. قهوه می نوشم دوباره مستم. زندگی زیباست، دیگر چه لازم است؟ روی بالکن در صندلی کهنه، ابرها چون کشتی می روند. هیچ جا عجله نیست اگر تو موج عشق را گرفتی. مستم، فقط مستم از غروب، از طلوع. مستم، شیدایم از این موسیقی و تابستان. همه چیز ساده، همه چیز آرام. استرس اینجا نمی رسد. مستم، بی نظیر است. فقط این روح می گوید بله. دوستا من با هم مستیم. روی گیتارم ملودی کهنه، کهنه نه، نه، نه. هیچ چیز برنامه نداریم. فقط این لحظه هست و زیباست. ستاره ها آمدند، دوباره مستم از اینکه دنیا چطور است داداش. هر روز شکر می کنم که زنده ام، نفس می کشم و غروب می بینم. میلیون ها لازم نیست، نه، نه، نه، نه. الماس ها لازم نیست، نه، نه، نه، فقط این ما و جا هستند و موسیقی و دریا و تو و من. مستم از سادگی، از آنچه فقط هست. مستم، فقط مستم از گیتار، از طبیعت. مستم، شیدایم از این زندگی و آزادی. همه چیز ساده، همه چیز آرام. استرس اینجا نمی رسد. مستم، بی نظیر است. فقط این روح می گوید بله. مستم از صبح، هه، هه. مستم از تو، تو. مستم از همه چیز، همه چیز ززز. فقط مستم و این حلال است داداش. چه خوب، چه خوب.