روح

زمان از میان انگشتان می گذرد چون شن کوهان. روح ها معنا می جویند در این سرزمین وسیع. ما در زندگی راه می رویم، تکه های رویا را جمع می کنیم. هر قدم انتخابیست میان نور و سایه ها. روح، روح، روح می جوید، می جوید نور. روح، روح، روح می جوید، می جوید نور. راه، راه، راه، در، در شب. راه، راه، راه، به سوی، به سوی سحر. از میان ستاره ها دعاهای نهانمان پرواز می کنند. باد، عقایقی را زمزمه می کند که گم کرده ایم. در بازتاب ماه، خود واقعی مان ظاهر می شود. ابدیت در هر لحظه نفس می کشد. روح، روح، روح بیاد می آورد، بیاد می آورد در... روح، روح بیاد می آورد، بیاد می آورد در... نور، نور، نور، در طول، در طول سال ها. نور، نور، نور، فراتر، فراتر از ترس ها. همه ما سیاحانیم. در فضای بیکران. خانه را می جوییم درون قلب هایمان. عشق، عشق، عشق فراتر، فراتر از کلمات. عشق، عشق، عشق فراتر، فراتر از کلمات. زندگی، زندگی، زندگی هدیه مقدس، مقدس. زندگی، زندگی، زندگی هدیه مقدس، مقدس. روح می آبد. آنچه را می جوید. در سکوت.