Koita 2014 Version

Απόψε θα σου πω όσα ποτέ μου δε σου ’πα. Είναι μελό η μουσική και βαριά το μπιτ Loop. Παρ’ ότι κι αν πέρασαν χρόνια στη σκέψη Μου έρχεσαι συχνά και μοιάζεις ξεφωτιστά δάση του Μυαλού μου τα πυκνά. Μαεράκι ζεστό πίνεις τη βάρη χειμωνιά μου. Είσαι το μόνο που θυμάμαι μες στη λησμονιά μου. Η ανάσα γλυκιά στα πικρά πρωινά μου και λυπάμαι Τελικά που διάλεξα τη μοναξιά μου. Σε φαρμάκωσα μια, μα φαρμακώθηκα χίλιες κι από τότε Έχουν κλείσει της ψυχής μου οι ρωγές. Η αντάρα μου δε λέει να ξεκαθαρίσει και τη Φωτιά μου δεν μπορεί τίποτα να τη σβήσει γιατί Κοίτα, κοίτα, κοίτα, κοίτα. Ακόμα σ’ αγαπάω. Για σένα τραγουδάω. Για σέναν ξυπνάω τη μέρα που έρχεται Να’ρθω. Κοίτα, κοίτα, κοίτα, Στο σώμα σου εγώ Βρήκα το μέρος που ανήκα. Εσύ όμως δεν ανήκεις. Μη μ’ αγκακογαδίζεις που διάλεξα Στα μαύρα μου σκοτάδια εγώ να ζω. Να μην πιστέψεις ποτέ πως δεν σ’ αγάπησα. Θάλασσες πέρασα, βουνά πίσω μου άφησα. Στη μοναξιά μου για σένα δάκρυσα. Στα μονοπάτια μας μονάχος μου μπεκρό περπάτησα. Μες στα παλάτια μου τα υγροσκότεινα θυμάμαι έντονα Τα χείλη σου τα κόκκινα που σαν μ’ αγγίζανε Όλα ανθίζανε κι ύστερα γαλήνα με σίγουρα μου Ορίζανε. Θυμάμαι κι άλλα. Συνήθως δεν τα πειράζω. Απόψε όμως τα σκάλισα, γι’ αυτό δεν ησυχάζω. Κι όσο μακριά σου και να’μαι μαζί ώρες Περνάμε, αφού στα όνειρά μου στην αγκαλιά σου Κοιμάμαι. Κοίτα, κοίτα, κοίτα, Κοίτα. Ακόμα σ’ αγαπάω. Για σένα τραγουδάω. Για σέναν ξυπνάω τη μέρα που έρχεται Να’ρθω. Κοίτα, Στο σώμα σου εγώ βρήκα το μέρος Που ανήκα. Εσύ όμως δεν ανήκεις στο μέρος που Εγώ ζω. Κοίτα, με παρεξηγήσεις. Μη μ’ αγκακογαδίζεις που διάλεξα Στα μαύρα μου σκοτάδια εγώ να ζω.