Neeyente Pusthakathalil

നീയെന്റെ പുസ്തകത്താളിൽ ഒളിപ്പിച്ച കുഞ്ഞിളമയിൽ പീലി വിരിഞ്ഞില്ല. നീയെന്റെ മനതാറിനുള്ളിലൊളിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തിൻ മയിൽപ്പീലി പൂത്തുലഞ്ഞു, സഖിയായി രമിതളായ് പൂത്തുലഞ്ഞു. എന്നു തുടങ്ങി മുഹബത്തെന് ഖല് ബില് എന്നു പറയാനും ഓർമ്മയില്ല. എന്നു തുടങ്ങി മുഹബ്ബത്ത് എന് റെ ഖല് ബില് എന്നു പറയാനും ഓര് മ്മയില്ല ചെറുപ്പത്തിലൊരുമിച്ചു കളിച്ചു നാം വളര് ന്നപ്പോൾ നീയെന്റെ കരളിലെ റാണിയായി, സഖിനി എന്റെ കനവിലെ വീണറായി നീയെന്റെ പുസ്തകത്താളിൽ ഒളിപ്പിച്ച കുഞ്ഞിളം മയിൽപീലി വിരിഞ്ഞില്ല. ഒരുനാളും പിരിയാതെ ഒരുമിച്ചു കഴിയുവാൻ പലകുറി വാക്കുചൊല്ലി സത്യം ഇട്ടു. ഒരു നാളും പിരിയാതെ ഒരുമിച്ചു കഴിയുവാൻ പലകുറി വാക്കു ചൊല്ലി സത്യമിട്ടു. മരിക്കോളം ഒരിക്കലും മറക്കില്ലെന്നോതി നാം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, முത്തமிட்டு നമ്മൾ കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു, முத்தமிട്ടു. നീയെന്റെ പുസ്തകത്താഴിൽ ഒളിപ്പിച്ച കുഞ്ഞിളം മൈൽпели വിരിഞ്ഞില്ല. நாம் நெய்த ஸ்வப்னங்கள் எல்லாம் தகர்த்து நீ விடப்போலும் பறയാതെ പറന്നകന്നു. நாம் நெய்த സ്വപ്നങ്ങൾ എല്ലാം തകർത്തു നീ വിടപോലും പറയാതെ പറന്നകന്നു. എല്ലാം മറന്നു നീ എന്നെ തനിച്ചാക്കി എങ്ങുമറഞ്ഞ് എൻറെ பூங்குயிலே എന്നെവിട്ട് പിരിഞ്ഞെന്റെ പൂങ്കരളേ. നീയെന്റെ പുസ്തകത്താളിൽ ഒളിപ്പിച്ച കുഞ്ഞിളം മയിൽപ്പീലി വിരിഞ്ഞില്ല. നീയെന്റെ மனതാരിнуள்ளിലുള്ള് ഒളിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തിൻ മയിൽപ്പീലി പൂത്തുലഞ്ഞു, സഖിയായ രമിതളായ് ഊത്തുലഞ്ഞു.