Qarangy Bolme

Алдыңнан бері көзім қараған сайын, Жапсып жалған бойыма тараған сайын. Хабарласа бермей қолыған сайын, Жылаған сайын. Алғы болсаң ай, Қарайласай. Түн сағат төрт, қараңғы бөлме. Қисылуда осы бел. Түн сағат төрт, қараңғы бөлме. Сені тағы ысылады. Бірде келесің, білесің келмесің. Бәрі кетті ұлттың үлкені. Сен сүйремей жүргізесің емес. Сен маған елесті жоқсың. Жоқсың ғой біттің қатаймын десің. Келемін демей маған істе. Үн күшірейіп айтқым келмей. Жаратқан берсін тағы несі бе? Несі бе? Қараңғы бөлме есіңді айғалады ма? Естелі серуенде жеді жаның жаралы ма? Түс-тәрің өзгеріп жастыққа тамады ма? Бұл құста табылмады ма жүрегіңді Жылыятатын жай. Бұл құста табылмады ма Жүрегіңді жылытатын жай. Кешір кегестім, тағдыр мені неге кестің? Сенің алдыңдағы сол ұпаяғы кей Келеспін, кей келеспін. Тағдыр сабағым байым мұнда бере кесті. Бұл өмір қараңғы қараңғы бөлмелер секілді. Қаншамасы жарықтар жаға алмай өмірден Секілді. Жарығын өзінің таба алмай қаншамасы Өмірден. Өткенмен Қабырласпа, өзіме тоқта. Мен сенің емес жарығыңды жағаттым.