Өтпелі дәурен

Қуған шыға жүректен Қаба жалды берік артық. Жылыуы жоқ тұмақтан баса киген бүркі артық. Жәмін бұза алғанын мақтасы қалың көр партық. Сөйлер сөзі болмаса бір көруге көр қартық. Қараға жауап бергеннен аққа берген серт артық. Жәміннен азар көргеннен Құдайдың берген дерт артық. Түзелері еді ау бұл заман пейіл бұзып пенден. Ой, кет сартыңа жердарды-ау. Е-е-е-ей, жердарды-ей. Жасаған өзі жарды қап Жер жарылып көк төйді. Берейін десе жігітке талабын Алла ертейді. Азамат ерден қол үзбеп күндердің күні болғанда. Басыңа қиын іс түссе қайырылмай саған кетпейді. Арғы мақтың баласы мойны шалсыз болса да. Қаранып көрсе көк төйден жылқыда құтпан жалдайғыр. Ізіне ерген саяғың одағын жымып кетпейді-ау. Е-е-е-ей, кетпейді-ей. Жігіттіктің екпіні қаттыған қара Тауындай. Күркірек соққан көктемде қара нөсер Жауындай. Тұтынсаң беріп тозбайтын күдері қылыш Пауындай. Жігіттікті қайғы жоқ қадірін біліп Құталсаң. Өнекі мүшең сауындай аңсары ауыр сол Көзде. Әркімдер жеңсік болады шәңі піскен қауындай. Басылады сол дәуір бірде бірте бір күні. Мұнарланған сағымдай желдей зулап басыңнан. Өте шығар шұбалған бәйретінің шаңындай. Алладан ахуал келгенде батырлар тұрмас бағынбай. Жаһанды жалғыз билігін патшалар тұрмас тағынбай. Айтулы дұшпан мысалы аңқысып тұрған көзіңнің. Қарасып менен ағындай мен сендерді сондықтан. Көрмесем қалғым шығыр қой шыдайын кәйтеп сағынба. Е-е-е-ей, Сағынбай. Жабы Минген жөнелмес, Жабы да минген жөнелмес. Тірлік деп пендені көрмес көтергенмен кеулісін. Жақсыға жәмін теңелмес өлшеулі демі бітпесе. Қырғы жал қырғым болғанмен ажалы жетпей елілмес. Тұра қырық түскен соң тырпетуге дәрмен жоқ. Ұсынып мойын кім ғұмыр ойнадықта күлелік. Сайран салып жүрелік өлген соң дәуір бір келмес. Е-е-е-ей, бір келмес.