Біссіміллә - сөз басы

Біссіміллә сөз басы сөз сөйлейін азырақ. Елімнің берегі ұлтан-ай. Әй, Тыней деген ауылдың мал менен басы тік өскен Бимағамбеттің ұрпағы-ай. Ешқығырған судың басында үш жүз үй тұғып халық-ай. Бимағамбетке қас берген тоқсан жүйрік ат қосқан Ғалам әнбайға шабыс ай, тағысы көптің әшкерген. Ал бас байрағы жарыстың екі тілден алтын мен ай Кілем жапқандар екен. Ал екінші байрақ айтылған бір атпен нар пар екен. Үшінші байрақ өлшерай құнан мен нар жән екен. Жеті атқа түгел берілген байрағы малдың бар екен. Балабайдың құлайғыр-ай жануарды қарасаң бауырынан Жарады-ай. Қанқалы дулды көргенде көзің оттай Жанады-ай. Мүсінді көлген жануар тұрпатын айтсам Сипаттап, қоюқ желге серке сән шоқтығы биік Жаралған-ай. Қысқыр бақай шашады, Омырауы есіктей, ойын детіп есіктей, Төрт тұяғы шәйнектей, екі көзі әйнектей. Ал кері маралдай керіліп, аяғын таптап басады-ай. Күйе түсіп баттаса дүрсілгенде жануар үстіндегі Бәйгі баланы тосырып тастай шаздады. Шапқан сайын жануар құлашын денден жазады. Айқай дулды көргенде құландайын бұлтылдап шабысқа Шабыс қосады. Бимағамбеттің басында түп көтермеші Тұсында жекегенді құлайғыр-ай, Маңда жоқ қосар қосағы. Әй, бәйгі бала кетіп барады-ай, Шақыр бұран қосайлап. Түп көтермеде тұрғандар талайыңай шаптың айқайлап. Әй, арындап шапқан жануар бір адамға жеткізбей Тілекші жандар масайрап. Бірінші болып қалды мен бәйгеден келді құлайғыр Сүйретіп ай, шылбыр қосайлап. Екінші болып бәй қалған Бимағамбеттің тұр айғыр, тілегеннің әкесі-ай. Үшінші болып бәй қалған сер далының бекесі-ай, Салтанатты байдың көкесі-ай. Талайда жерде ол жалған ай ағауыз деген атасы-ай. Әй, Бимағамбеттің асындай қосайдан келді үш айғыр. Бәйгелер қалды қошаққа бас палуанға шығып дүйсенің Нарын алды жетекті. Күміс ақшасын алды етекті. Бұл байрақта қалды қошақтай дүние малға бұрылып, Дубыстықтың ай тінді қосатты. Ал ақсақалы қосайдың бұрынғының жолыны. Ылайығы осыды Көрсекті көпке айбарын. Ал атылына халықтың қара бұрын жорығымен Атамағамбеттегі мырзасы үлестірді байрағын. Разы болып атайдың даңқы шыққан шалдар-ай. Төрде тұрды шал жайып, дари берсін берекет, Өркенің өссін дән жайып. Бимағамбеттің ұрпағы-ай, жидалған асқан үлкендер Батасын берді қол жайып. Бимағамбеттің асында дәріптеп айттым құлатты. Арқасы көптің қозған соң Тоқсан ат қосқан шабыстан жеке шауып озған соң өз Шалының қасында айтұғайдан туған Балабай байрағы деп Шайырдың. Сөйледі сөзді мейірмен құлайғырдың бір Тайын ұсынды ырза пейілмен. Мен де жүйрік тұсындай жүнділі жерде жүгірдім. Ал маған бар самсының ай кемдік болса жырымның. Ал ханыңа дай сал тұрса көрермін сатын түбірдің. Мен де айттым сонда мырзағай құлағын тілді қоя бер. Еншісе деғей, мынау сөгірді.