Байұлы, шаршың толғасын

Байу ұшарсың толғасын, алдыңға жүрсің қолға сын. Әрбере тер беріп тауытты қалам қол алсын. Әй, асынық сөзді сөйлемейд асылы бұл бұл болғасын. Қызыл тілге кір жуқпас қалыбын нұрмен шайқасын. Сайрапта тұрған қызыл тіл, топырақ болар солға сын. Құбылып тұрған қанға толған шүберек болар тозғасын. Әй, сөйлейін сөзді басынан-ай, қайтпаймын сөзді Жасыған. Мен қашанғы бәйгегер-ай, Қосынған топқа шасынан. Ағаларым сағынғандай қайтпай бір кетсем босыдан. Бәпеғәт сөзім табылар көңіліңнің қошынан. Адамды Арыстан жаратқан он сегіз мың адамнан. Мені өлі сөйлейін-ай, рұқсатта болса Алладан. Әркімдер алып жүр ай несібесін арнаған. Несібеңді арнасаң-ай, амалың болмас бармаған. Жарамдар сөйле десеңдер, бас тартпаймын ортадан. Пайдаңызға жырасаң-ай, білгенімді хормаған. Әй, алашта талай қайтыс кеп ау, Қайнардан шығып қайдаған. Таудан аққан бұлақтай құйылып өрден сарнаған. Мысалы Қайдар суаттай жататын асығарда бұлай. Жабыла бәрін кетіңдер сөзіме болса қандаған. Бақшадағы құм бұлттай мен бабымда бұрын сайраған. Төрт аяғым бір қалған, қайзерімге мен сорғадан. Мен тұқымды сүйініппін-ай қалтарында тер беріп Қаһарған