Әлеумет, келсең алқалап

Әлеумет келсең алқалық, Әй, алсаңыз бізден сөз қана. Әй, біз айталы көлеңді, Көлеңдіген өнерді. Әлеумет құрсаң келгесін, Әй, көкіректі шеленді. Әй, сөз құрсағын шешейін, Тыңдаймын десең келінді. Әй, құлағың тұрды қоя бер, Сөз тыңдаймын дегенді-ай. Көрсетейін көзіңе көрден аққан өзіңді. Әй, өзен дария секілді сөзімнің түбі тереңді. Мәжіліске келгесін, Бізге сөйле дегесін, Тартқойым бойым кезеңді. Жақсылар сағын сынбасын, Әй, жасыл күндер тыңдасын. Қанша толғау қайтам да, Сөзін сатқан халыққа, Жыр шемесі түйгезеңді. Біразырақ сөйлейін, Әй, көңіліңді сөзбен делбейін. Үлкен аға кішіні, Қатар құрып төбеңді. Жалдан асса жүрмейді, Бес күнде өрен сүрмейді. Жолған бе көбеңді, Қойдан шыққан қорынды. Белгілі болма жамандығы, Әй, табылмайтұндар жерде. Ішкізер бүлгін кереңді, Жарығым құйтып жалынсаң. Кесемін дейді төбеңді, Артық болсаң кем көрір. Өзіңе күн жөң көрір, Дәулетсіз болса денеңді. Атасың ағаш екенді, Әй, елсіз өрмей еменді. Асылы артық адамды, Атадан туған аз қойды. Адым көріп ұмқылма, Қайырлатар бүлгін кемеңді, Кемеңді. Әй, Ер мұрасы Деп жүрміз, Қара сал ұтпай са кескір қылыш беренді. Би дәулет деп жүрміз, Халықтан көбе жегенді. Бай кемелге келгені, Бай болғанын білгені. Әл дәулетіне ылайық, Қызмет етсе көлемді. Шеберге бақыт деп жүрміз, Өнер етсе іреңді. Шешенге бақыт деп жүрміз, Алқалаған шаршыда. Әлеуметті иіріп, Әл мәжіліс құрған көренді. Палуанға бақыт деп жүрміз, Халқа тажықса біреуді. Жығылмай қалса біреуді, Кетеді қайтып тіренді. Әбуйір деген аздарсы, Болады беті күреулі. Жығылмайтын жан болмас, Әл әзіреті қалай болмаса Қайра түк өк көтереулі. Қанша қақсап айтсаң да, Шарвадан басқа нәрсе жоқ, Әй, өнердің бар ай біреңді.