Қара бұлт шығып қайнайды

Қара бұлт шығып қайнады. Қара шағары сауады. Алдына түсіп жалданар, ай жігіттің бәгі ауырды. Әл аламан билік көп болар, ағайын жұртым азарды. Асыл туған ерлердің бақыты қайтқан екен деп сала Берме табаңды. Әл бір көретін күн болар құбылған қызыл заманда. Арығы мақаттан салтаймас, Жайылса жасыл тепсең де. Ер жігіттен бақтаймас, табаныңа салып тепсең де. Әй жаманнан жақсы шыға ма, асыл ұрық сепсең де. Жақсыдан жаман шығар ма, сорпасын солдай сапырып, Саңқай натып төксең де. Жақсыға пәле жақыннан, жау ала ма шеттен деп. Бір қайырлап көресің, ат құйрығын кессең де. Туған жердің топырағын сағынасың сарғайып, Көрмеймін деп кетсең де. Арыстан Туған азамат толықсып толқып боласа. Қадіріңді ер білер, ер білмесе ел білер. Туысқан толы ағайын қадіріңді сонда бір білер. Таулы жерде құман бас, құмайт жерде су алмас. Тапсаң балтасын армай, таудан да шыққан шұбар тас. Жетесі төбен жасақтай, мұз суымен суармас. Сон болатты тезге бас, ұңғысынан бұранбас. Қисайса ердің тізгіні, иман менен дәулет құралмас. Аманға бақыт бал бітсе, жайына қарап жүралмас. Көпті көрген тарлан бұз, қиқу шықса тұралмас. Мен сендерге келгенде сөйле дейтін қарындас. Әй көздеріңдей жақсыны, тең қазақтың орныны. Беремін деп әспе бас, әй жақсы менен жаманды. Мың тілде бір қайыр бас. Сіздей аға бізде жоқ ай, біздей іні сізде жоқ. Іздесең де табылмас. Төскөйдің төмен төгейін, әл құйып алсаң аузыңды аш. Көптен бері көралмай мен сендерге болдым жат. Шашыранды саң қазақ, Қарын бөле тамырлас. Орыс менен қалмақ та, әй бірге туған бауырлас. Ат адамның баласы, көп негізі ұялас. Талайлармен шайқасып, айды көрмеген қасиып бас. Соныменен ақарған ай басқа шыққан мына шаш. Қай тайын алып келе ме, он сегіз менен жиырма. Өтіп те кеткен қайран жасы.