Твітар

Кожны дзень ідзе быццам па крысе, Галаву схіліў, як прымушаны. Я стаю нібы на адной назе сярод зімы. Неба як агонь, вецер як вада. Пераплыў, а хто дзе мая луна? Цёплы швэдр, пішу ціха прывітанне сябрам. Завядзі навядзі, колькі дзён чорт пабраў. Я пакінуў радзіму, каюся, каюся. Весь разбяшчэн і раз'юшаны. І каму такі падаваюся? Лай-дай-дай-дай. Кожны дзень як дзень, хвалявала сноча, Сплятала косы дзе ў вочы. Ты зратуй мяне, я не ведаю, як у цемру Гэту ўскочыў. Быццам тут агонь, быццам тут вада, А не горача, а не холадна. Цёплы швэдр, пішу ціха. Усё добра. Занаві найнаві. Холад лезе пад коўдру. Я пакінуў радзіму. Каюся, каюся. Забеспечаны, ненапружаны. Хто са мной такім будзе лаяцца? Лай-дай-дай-дай. Кожны ты як свет, кожны свет як усе нараджаецца І знішчаецца. Не кажы, што так, не кажы, што не. Давядзі цяпло тае чысціня захаваную ці дзе Схавалася. Цёплы швэдр, пішу ціха прывітанне сябрам. Завядзі навядзі, колькі дзён чорт пабраў. Я пакінуў радзіму. Каюся, каюся, каюся. Каюся, каюся, каюся.