Кавказский груз E

Ორკილები მოხარტულ ხელზე, Ვსივიობ ლიმასხავს სახეზე, ცარცი და იარაღებია Იატაკებზე, Ფეხს აჭერენ აიარებზე, Თული სისტემა შიგნით ჯაჯვი ფეხზე, Ბევრი ფიქრები უარესები თავსა ტეხზე, Ზოგი ლოცვალი ცოცულობს თავის სიანებზე, Ოჯახზე ბავშვობიდან მოყოლილ ძმებზე, Სასამართლომ გამომიტანა განაჩენი, Მუხლი 117 სასჯელი ერთი წელი, Მელოდებოდა წინ გასაცდელი, ამ ბარიერებს ღირსეულად Გავუძელი, საკანი ფიქრები და მოშვებული ძველი, Კარებს როგორც შესასვლელი აქვს გამოსასვლელი, Მამშვენებს ძველი დასაცმელი, თბილისელი ძველი ვაზის Უბნელი. Ორმოცდამეხუთე Მუხლი და სასამართლო, ნარკოლოგიური და პოლილი თვალები Ფართო, თუ გავიშროკები დედი შენ არი დარდო, Ნუ გეშინია არაფერია სახი ბათო, Ბრალდებული ვარ ამჟამად არ დამაბრალეს, Შევაგინე და მერე დამაღარეს, ბოზებმა ახლობლებსაც არ Გამაგარეს, სადაც ვიწროა იქ გატლდეს გული მათ დარებს, Სიან-სიან მეტოვებიან, მზია ამ ბოლო Განეცინარებიან, ტყვია, ტყვიას ბიჭები ეცირებიან, Ტყვილა ცუდი, ცუდი მოაჭირებიან, Არ გვინდობს დრო მაგრამ შეგვინდობს ღმერთი, Მეგონა რომ თვალებს ვერ გავახელდი, Ჩემს ცხოვრებას დრამას დავარქმევდი, Კარებს გავაღებდი, ამას არ დავამსხვრევდი.