Vin Var Me

Შევცქერი ცას, ისიც მიყურებს მწამს. Ვფიქრობ ვინ ვარ მე? Სამყარო ღარს, ყველა გვაძლევს თვალს. Არ დავიმალე. Შევცქერი ცას, ისიც მიყურებს მწამს. Ვფიქრობ ვინ ვარ მე? Სამყარო ღარს, ყველა გვაძლევს თვალს. Არ დავიმალე. Სტიქიად, როგორც წვიმა წამოსული ცრემლის. Მძიმედ კითხულობს სიხს, მამაო ჩვენის. Ხანდახან აღარ მჯერა გადარჩენის. Წინ საფლავთან მდგარი არაფერი არა მშველის. Მინდა შევაღო კარი და კარიც არ იღება. Ვცდილობ შევცვალო სცენარი, არ იცვლება. Მწერალის აზრები არ იცლება. Შედევრი დავტოვოთ მარტივად არ იქმნება. Არ მეგონა თუ ჩავრჩებოდი, Ჩემ თავს ვერ საუბრებოდი. Ვფიქრობდი წამიყვანდა თუ დავრჩებოდი. Ეს ჩარჩენილი მერე თუ გადავრჩებოდი. Იშვიათია ბედმა გაგიღიმოს, Გეკიციმოს და არ გიკბინოს. Გული არ გატკინოს, სხეული არ გაგიყინოს. Ცხოვრება მაყურებინებს თავის კინოს. Შევცქერი ცას, ისიც მიყურებს მწამს. Ვფიქრობ ვინ ვარ მე? Სამყარო ღარს, ყველა გვაძლევს თვალს. Არ დავიმალე. Შევცქერი ცას, ისიც მიყურებს მწამს. Ვფიქრობ ვინ ვარ მე? Სამყარო ღარს, ყველა გვაძლევს თვალს. Არ დავიმალე. Მე სადღე გრძელობს შევსო მოგონებების, Დატარების, ვაჟების და გოგონების. Ადამიანში პატიოსნების მოპოვების და ამ საქართველოში Ერთი შეხედვით მოწონების. Პატივი ეცი დედას, პატივი ეცი მამას. Დამიჯერე ბევრი არა გიხსნის ამას. Გცამდეს ღმერთის, რომელიც გაძლევს ძალას. Იწამე და იპოვი გამოსავალს. Მივდივარ წვიმაში ვიწრო გზასთან და ქრუსული მამაჩემის Საფლავის ქვასთან. Მიმაქვს ჩემი ხელნაკეთი ჯვარი მასთან, Სასმელი და სიგარეტი მაგიდასთან. Ვლოცულობ, ვიწერ პირჯვარს, გავუძლებ ყველაფერს ამ ჭოჭო Ხელში ბევრჯერ მითქვამს. Ვერ დავაბრუნებთ იმ დროს და იმ წამს, Სიტყვას და იმ ჟანრს, სიტყვას და იმ შანსს. Შევცქერი ცას, ისიც მიყურებს მწამს. Ვფიქრობ ვინ ვარ მე? Სამყარო ღარს, ყველა გვაძლევს თვალს. Არ დავიმალე. Შევცქერი ცას, ისიც მიყურებს მწამს. Ვფიქრობ ვინ ვარ მე? Სამყარო ღარს, ყველა გვაძლევს თვალს. Არ დავიმალე.