Tbilisidan

Ქართველი არ ვარ, თბილისელი ვარ მე. Ქალაქს არ სძინავს მთელი ღამე. Მიყვარს ჩემი მხარე, შენ ვინა ხარე, Შენ ვინა ხარე. Ქართველი არ ვარ, თბილისელი ვარ მე. Ქალაქს არ სძინავს მთელი ღამე. Მიყვარს ჩემი მხარე, შენ ვინა ხარე, Შენ ვინა ხარე. Ძნელია, როდესაც ცრემლები მოგდის. Თბილისს რა დარჩა თბილისელობის. Აზრებიც იცვლება სხვა მენტალობის. Მიდიხარ ფიქრებში უსასრულობის. Და ვინ გააღუჭებს ტკივილებს? Ვინღა დააბრუნებს ღიმილებს? Უკან ვინ დაატრიალებს ვინილებს? Წარსულის კადრები ისევ წინ მიდევს. Დალუცვილი მიწა, წყალი, შელუცვილი გზა იხსნება, Წმინდა გარი. მინდა დავინახო ხსნა, Მოსაყვავარი. Ჩემი ყოველი სვა, მოსაგონარი. Ქმნის კლინიკურ ძილს, კოშმარულ ზრდის, Როგორც ახდენილ ფილმს. Რეჟისორს სვლის, მოვლენა ღვთის, Სამება ჯვრის, ტიხრ სახარების. Ქართველი არ ვარ, თბილისელი ვარ მე. Ქალაქს არ სძინავს მთელი ღამე. Მიყვარს ჩემი მხარე, შენ ვინა ხარე, Შენ ვინა ხარე. Ქართველი არ ვარ, თბილისელი ვარ მე. Ქალაქს არ სძინავს მთელი ღამე. Მიყვარს ჩემი მხარე, შენ ვინა ხარე, Შენ ვინა ხარე. Ეს უკვე მეთორმეტე წელი, რაც ვერ შეგიძები, Რაც ვერ შეგიწანი და ვერ შეგიფერე. Არ ვარ პირველი, არც ბოლო, უმატური იცი, Მახსოვხარ და ვიცი შემიფარე ბოლოს. Აქ ყველა დარბოდიან შოვებში, რო ქშუქებს ანთებ, Ბულს ტოვებენ სახლებში და ქრას გადააცვინა ქარები Ღამის ქალაქში. iPhone 17-ის ეკრანის სახელი, Ნაკაწრის გარეშე სატარი ბელი, მძიმე საიმედურ ჩავშანი, Უცხოეთი ქარის სახეში. Ისლაბებ დარჩები, იცად თამაშგარეში. Ბაჩოტი არ აცნობიერებს ცუდი სით მოსილეს, Მიმხედავს ჭერის უფალის, დოლხინის მოწილეს. Ვინც არ აციებს უბანს, თუ დააკვედის სულთრას, Აქ ბლოკი ვისიც უმტყავს, ვინც კარს არასდროს ღურავს. Თურქეთში გიყიდე კაბები, ათას ფერი ლამაზი. Დამხვდი გამოცვლილი, უკვე აღარა ხარ მამას. Ქართველი არ ვარ, თბილისელი ვარ მე. Ქალაქს არ სძინავს მთელი ღამე. Მიყვარს ჩემი მხარე, შენ ვინა ხარე, Შენ ვინა ხარე. Ქართველი არ ვარ, თბილისელი ვარ მე. Ქალაქს არ სძინავს მთელი ღამე. Მიყვარს ჩემი მხარე, შენ ვინა ხარე, Შენ ვინა ხარე.