Андалусийский романс /Andaluzyjska Romanza

W noc bez gwiazd, bez księżyca Świecił mu tylko jaśmin. Gdy zagrzmi bruk na pustych ulicach, Biały kwiecie jaśminowy zgaśnij. Niech czujny liść go osłania, nim wstanie dzień Z niespodziewaną. Strapują noc kopytami. Noc pod Grenadą, noc pod Grenadą. Już pierwszy świt noc poplamił. Długi cień cyprys kładzie. Nie brat nikt na moje wołanie. Noc do sennych wchodzi bram w Grenadzie. Ucichła już noc nalega, jakby jej Ktoś skradł kastaniety. I tylko ja ciągle czekam. Czekam na ciebie i nie wiem gdzie ty. Znalazłam cię tam, gdzie się zasyniął. Tam, gdzie cienie trwała czata. Na czole czarnych włosów masz pasmo, A we włosy róża ci się wplata. Antonio, skąd róża taka? Ostatni kwiat noc tobie składa. Już słowik głos zaczął chłotać i krwią się Barwi jutrzenka blada.