Наш путь /Nasza ścieżka

Wiatr przeczesał wierzby stare, Które stoją już od lat. Tu, gdzie leszczyn jeszcze parę, Taki świeży jest twój ślad. Jeszcze ręce twe pragnące, jeszcze Oczy twe znaczące. I te drzewa. I to słońce. Nasza ścieżka rozwidlona, Letnim wiatrem okulona. Stare wierzby pełne dzisiaj twoich oczu, Twoich snów. Jeszcze ręce twe pragnące, jeszcze Oczy twe znaczące. Stare wierzby Cichym chodnikiem marzeń moich. Pomarszczyły się kałuże. Znów nadbiega chłodny wiatr. Zimnym piaskiem, szarym kurzem pokruszony Jest już świat. Pokruszony, zatajony, biciem Serca upragniony. Zatajony Starym ślad. Nasza ścieżka rozwidlona, Letnim wiatrem okulona. Stare wierzby już nie mają oczu twoich, Twoich snów. Gdzie ta ścieżka rozwidlona letnią Gwiazdą zaznaczona? Stare wierzby Nie chcą słuchać pytań moich. Nie chcą słuchać Pytań moich.