Зимние звоны /Zimowe Dzwony

W zimowym niebie dzwonią dzwony. Co wieczór dzwonią tak od lat. Na płatkach śniegu, w obcej stromy. Głos ich niesie mroźny Wiatr. To one znajdą Ciebie wszędzie. I serce zbudzą Ci ze snu. I będziesz smutny I będziesz wspomnieniem Błądzić aż tu. Drogą pełną Śniegu. Polem pełnym mrozu. Nocą Bez noclegu Jak zimowy dzwon. Odszedłeś kiedyś stąd wieczorem. Z piosenką niby z różą w siebie. Tym samym polem, tym Borem I dawno zginął Twój ślad. Dzwonią dzwony w Śniegu. Puka w okno Sen. Szuka tu noclegu, Bo już mija dzień. Zimowe dzwony szczęście wróżą. I szczęście wróżą nocne sny. Z piosenką wrócisz jak Róża. Z piosenką przyjdziesz pod drzwi.