Опять плывут куда-то корабли /I Znowu Płyna Statki W Nowy Rejs

Brzemię port a statkom się Śni. Dalekich mórz blask. Portowy szum miast. Im tęskno iść w świat tak samo jak Mnie. I brzmi syren zew. Już czas, już czas. I znowu staję tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu mknie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych brzóz. Tajga śpi. Zastyga w niej czas, a w ciszy gdzieś Gra to echo, to ptak. Ogromny jest las. Zielony jest las jak twych Oczu blask, jak morski Szlak. I znowu staję tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu mknie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych brzóz. Tobie chcę Na jawie się śnić. Być dalą twych dróg, zielenią twych Dróg. I już nie we śnie przytulić cię Dziś. Chcę, byś moją dłoń znów ująć mógł. I znowu staję tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu mknie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych brzóz, Unosząc mgły i uśmiech białych Brzóz.