Кайнар иде синен кочаклар

Гөмеркәйләр үтеп барган саен, әллә ниләр куя Онытылып. Тәүге сөю генә онытылмас бер дә, Йөрәкләрдә калган уйылып. Эх, бар иде сине сигән чаклар, Нинди кайнар иде кучаклар. Инеш буйларында, төне буйларына яна иде безнең Учаклар. Эх, бар иде сине сигән чаклар, Нинди кайнар иде кучаклар. Инеш буйларында, төне буйларына яна иде безнең Учаклар. Исәнме, тәүге озатканда, тын да алмый, Төшми кайтканым. Күңелләрем ярсып, йокларым кочып, Сине генә дип уйлап ятканым. Эх, бар иде сине сигән чаклар, Нинди кайнар иде кучаклар. Инеш буйларында, төне буйларына яна иде безнең Учаклар. Эх, бар иде сине сигән чаклар, Нинди кайнар иде кучаклар. Инеш буйларында, төне буйларына яна иде безнең Учаклар. Яна Иде безнең учаклар. Кайнар иде синең кучаклар. Онытылмас туган көнемә дип, ак чәчәкләр алып Килгәнең. Карап күзләремә, дөнья ирләрендә синнән чибәр булмас Дигәнең. Эх, бар иде сине сигән чаклар, Нинди кайнар иде кучаклар. Инеш буйларында, төне буйларына яна иде безнең Учаклар. Эх, бар иде сине сигән чаклар, Ох, кайнар да иде кучаклар. Инеш буйларында, төне буйларына яна иде безнең Учаклар. Эх, бар иде сине сигән чаклар, Нинди кайнар иде кучаклар. Инеш буйларында, төне буйларына яна иде безнең Учаклар. Яна иде безнең учаклар. Яна Иде безнең учаклар. Кайнар иде синең кучаклар.