Ҡайтып кит давай

Яу май, ниңа һин ҡарайһың? Яныма килергә теләйһең. Һинең тикһе һылыу беҙҙең арала. Мин беләм һинең уйыңда тик аҡса. Ябай егеттәрҙе һин һиҙмәйһең. Минең менән булырға теләйһең. Аңла, һылыуҡай, мин дә бит ябай. Елсе егет булыуыма ҡарамай. Былай эш бармай. Ҡайтып кит, давай! Ниңә аңламайһың, һылыу мине? Йөрәк һиңә тартмайға буйһынды. Былай биш булмай. Ҡайтып кит, давай! Мине алтам тип әйтһәң дә, мин һинеке түгел, Әй, матурҡай. Ох, ҡара, тағы бер һылыу тора. Йөрәгем уға тарта, вап-шүмул миңә бара. Янына барам һәм танышам. Һылыуым, матурым, һин минеке бул. Һә, оҙаҡ ваҡыт тәүәтмәне. Мин һинең уйҙарыңды һиҙҙем. Аңламайһың мөхәббәт мәғәнәһен. Эх, һылыуҡай, һин дә миңә бармайһың. Былай эш бармай. Ҡайтып кит, давай! Ниңә аңламайһың, һылыу мине? Йөрәк һиңә тартмайға буйһынды. Былай биш булмай. Ҡайтып кит, давай! Мине алтам тип әйтһәң дә, мин һинеке түгел, Әй, матурҡай.