Китмә йәнем

Һин мине ташлап киттең, күңелемде мал талдың. Бергә үткәргән көндәрҙе хәҙер ҙә иҫкә алам. Мин һине яраттым, ә һин мине ташланың. Мөхәббәт уйынсыҡ түгел, ә һин шуны аңламаның. Дуҫтар ташла ти уны, ул һине яратмай. Мин һиңә ғына ышанып, киләсәк тип уйланым. Төштәремдә һин күрәм, бул һиңенә ысынлап. Ятмайһың, шылтыратмайһың, һин мине оноттоң. Китмә янем минән китмә-ә-ә. Өҙөлөп яратам һине-ә-ә. Йөрәгемдә яна Уттар-ар-ар, ә һин шуны Аңламаның. Йылдар үтеп киттеләр, күңелемдә һин һаман. Аллаһын иңә шуны, нисек һинһеҙ мин атайым? Бәхетле көндәр үтеп, бергә йөрөгән саҡтар. Һинең йылы һүҙҙәрең миндә мәңгегә ҡалды. Күпме һиңә шылтыраттым, күпме хәтер яҙҙым. Һиңә исмаһам яуаптар ибәр һин минең бәхетем. Мин һине яраттым, яратам бәхетем. Һиңә генә яҙған йыҙҙарымды бүләк итәм. Китмә янем минән китмә-ә-ә. Өҙөлөп яратам һине-ә-ә. Йөрәгемдә яна Уттар-ар-ар, ә һин шуны Аңламаның. Китмә янем минән китмә-ә-ә. Өҙөлөп яратам һине-ә-ә. Йөрәгемдә яна уттар-ар-ар, Ә һин шуны аңламаның. Ташлама мине ташлама-а-а. Бәхетем яратам һине-ә-ә. Күңелдегә яр барымдан Һиңә генә бүләк итәм.