Шурале

Нәкъ Казан артында бардыр бер авыл — Кырлай диләр Җырлаганда көй өчен «тавыклары җырлай» диләр Тукта, мин юлдин адашканмын икән бит, күр әле Әллә ник истән дә чыккан, сүз башым бит – Шүрәле Шүрәле Шүрәле Шүрәле Шүрәле Шүрәле Шү Шүрәлерәле Яп-ялангач, нәп-нәзек, ләкин кеше төсле үзе Урта бармак буйлыгы бар маңлаенда мөгезе Кәкре түгелдер моның бармаклары — бик төз төзен Тик килешсез — һәрбере дә ярты аршыннан озын Шүрәле Шүрәле Шүрәле Шүрәле Шүрәле Шү Шүрәлерәле (Есть вблизи Казани аул под названием Кырлай) (В том Кырлае даже куры умеют петь… Вот чудо!) (Но подожди, замечтался я…На столе бумага) (Я же хотел вам рассказать о проделках шурале) (Шурале Шурале) (Шу шу рале рале) (Шурале Шурале) (Шу шу рале рале) (Он на человека похож, тонкий и нагой) (На узком лбу рог величиной с наш палец) (У него же пальцы на кривых руках в пол-аршина) (Десять безобразных острых длинных пальца) (Шурале Шурале) (Шу шу рале рале) (Шурале Шурале) (Шу шу рале рале) (Шурале Шурале) (Шу шу рале рале) (Шурале Шурале) (Шу шу рале рале)