Ирон мыггагæн

چه من نظر دایه خوشم اوچینم، کد نیماوی ام فل سرن بونه، اخسر نفک سمر تبون تبی، مه یانو دژمانه زغم سلام. اوi درد دزی دن در دونی ام، کم بت خویمه دگه مرسوب، ام تایه نه بازه تام نفخوستم، افت مه یاتز چیزونی تمن. پنه من گنه ول نفی وه کوتا، اوi زارت خود خکوتا کوی ددم، ام نفر فن کوتا من نفس کوتم، فل کوی یاتز دوهت نظر دمه فاتز. نور ماین خو نظر دتی سغدک، ام مه یخه بر نی ماخ نفک انم، یانوم بازه دن بون تخ سن تینگ دار، ام مه یفن دغل نظر دتی منم. تخه ول من تخه ولر زردی، اگر سبراک وه تر زونم خرس، عدی مه گبت تر توی درد من، ام من زخوی دکن مخور مزور.