Кичер мине, энкэй

Шынан айтқанда сөздерім көп күннен күн ауыртырға. Иртүп күннен күнді рүсілға таба барам. Олай болмаса да маған биік ұшанам. Гүл жанымда сақлап тұрдың алдымда. Уақыт жетпейді енді бізге алмашырға. Қуғылардан қаптаймын сені мен әни. Маған ұшанып көбісі сенің керек ме? Мыңсы жалғанды, мыңсы вообще қасірет. Мыңсы қиық-қари, мыңсы қабақет. Мен келдім мында сені деп сақларға. Қай уақыт менен жалған шықса да шықмас бұл тән. Сөз берем. Әни сенің ұғын бақытлы. Сен ғана маған ұйыны көрсеттің. Биік сирақ үйге қайтам. Сен сағындың білем. Өз өзімнен қашам. Түз дейтін ұлым тыңлама кішіні. Бұл шаһар енді бүтін нервыны бытырды. Кішілер бұл тән сөйлесіп бұл тән. Олар мені қуып жетмей мен егерем, Егерем сенің атаба. Сенің ісіңдегі лут жана. Күт күні мен қайтам. Сенің құшағыңда мен юғалам. Бір қайтмаса мен кәй қайтармын әлі. Уытыңды сүндір миша гүні күт мені.